شايسته است که دانش مرد بر گفتارش افزون و خردش بر زبانش چيره باشد . [امام علي عليه السلام]
حديث عشق

 "يا حبيب قلوب الصادقين"


   گمان  اينست  که هر چه خير و شر از ما سر ميزند، نتيجه دو عهد است:                   _  يکي عهد الستي است که ما بستيم و قالو بلي گفتيم ، که هر دم و لحظه بنده     باشيم ؛                                                                                                             _ و ديگري عهد ي است که شيطان بست، که تا روز موعود در فريب و گمراهي ما     کوتاهي نکند ؛                                                                                                   آن زمان که خيري از ما سر مي زند، نتيجه عمل به عهد ماست که بر آن ارج مي نهيم و بر پايش مي داريم ،


و اقامه اش مي کنيم تا باشد و با بودنش خير ببار آورد ،


و هنگامي که شري از ما سر مي زند ؛ نتيجه غفلت ما از عهدمان است و گستاخي و جسارت شيطان که در اين زمان ، فرصت را غنيمت مي شمرد براي فريب و گمراهي ،


آري ؛ او در کمين است، همواره و مدام در کمين لحظه هاي غفلت است


منتظر است آني عهدمان را فراموش کنيم ، نه کافي است آن را سبک بشماريم و چيزي را بر آن


ترجيح دهيم ،


تا به اعماق ضلالت و گمراهي بکشاندمان به اوج پستي و حقارت


ـ و کلام ديگر آنکه رفيق :


هر چه مي انديشم مي بينم اين خود مائيم که بديها را بيشتر ارج مي نهيم و بهايش مي دهيم،


کمي بيانديشي اگر خواهي ديد، اکثر ما و من چقدر فرصتهاي طلايي را از دست داده و ميدهيم ؛ از سستي و تعلل  که دست بر نمي داريم هيچ؛                        دانسته و ندانسته بديها را ارج مي نهيم و رهايش نمي کنيم گويي با آنها            خو گرفته ايم !!!


نمي دانم رفيق؛ شايد همواره روزنه اي در دل رها گذارده ايم که شيطان از آن ما را مورد غفلت و گمراهي قرار ميدهد ،


آنقدر از اين روزنه مي آيد و ميرود و آن را برايمان زينت مي دهد که عادت مي کنيم !!! 


آنقدر که فرصتهاي طلايي زندگيمان را به ثمن قليل به او عطا مي کنيم !!!


در حاليکه مي دانيم:    " و ما خلقت الجن والإنس إلا ليعبدون "


" و خداوند جن و انس را نيافريد مگر براي اينکه او را بپرستند "


 و يقين داريم که : "و کفي بربّک بذنوب عباده خبيراً بصيراً "            " و خداوند بر گناه بندگانش آگاه و بيناست                     


و آن زمان است که شرمنده از روي محبوب، و مغرور به غفران بي حدش باز مي گردم ؛


و از اعماق دل و جان فرياد مي زنم که  "اناعبدک الضعيف الذليل "           و فرياد مي زنم :  "عظم الذنب من عبدک  فليحسن العفو من عندک "


و آنگاه سر مست، از نگاه عاشقانه اش چون کودکي سر براه، به سويش باز    مي گردم و در درياي رحمتش غرق مي گردم؛


 


باور کن رفيق ؛ تنها همين نگاه عاشقانه عشق کبير اوست که مرا در اين امواج وهمناک روزگار و دنياي هزار رنگ و هزار نقش ايمن مي کند؛


و از وسوسه هاي خوف انگيز و پليد شيطان، در امان مي دارد ؛


و آنگاه است که عاشقانه و با عشق صغير و حقير، چون خودم او را مي خوانم و فرياد مي کنم که :


 "الهي لا تکلني الي نفسي طرفة عيني ابداً "                                 " الهي به اندازه چشم بر هم زدني مرا به حال خودم وا مگذار "


آري رفيق ؛ پنجره آرزو به روي همه باز است ، تنها کافي است، کمي تلاش کني ؛                   تا به هر چه مي خواهي برسي .


 


"مراقب خودت و روحت باش"


خداحافظ همين حالا...


 



مطهره حسيني ::: شنبه 17/9/1386::: ساعت 2:6 صبح


ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
[17/9/1386- 2:6 ص] عشق ماندگار


>> بازديدهاي وبلاگ <<
بازديد امروز: 1
بازديد ديروز: 2
کل بازديد :179

>> درباره خودم <<

>>اشتراک در خبرنامه<<

نام:

ايميل:

 

>>طراح قالب<<